سازمان مديريت و برنامه‎ريزي کشور

شماره هـ/82/9و8                                                    4/8/1383

شماره دادنامه:338

       تاريخ: 19/7/1383      

       کلاسه پرونده:82/9و82/8

       مرجع رسيدگي: هيأت عمومي ديوان عدالت اداري.
       شاکي: 1ـ آقاي ناصرآباد 2ـ آقاي غلامعلي ساماني.
       موضوع شکايت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره 18639ـ 911 مورخ 11/3/1381 مدير کل امور عمران شهري و روستائي سازمان مديريت و برنامه‎ريزي کشور.
       مقدمه: شکات بشرح دادخواست تقديمي اعلام داشته‎اند, مطابق ماده 2 قانون جذب نيروي انساني به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگي مصوب 1367, علاوه بر مرخصي استحقاقي, يک ماه مرخصي با حقوق و مزايا به کارکنان که خدمت آنان در مناطق محروم مي‎باشد اعطاء مي‎گردد. ولي متأسفانه مديرکل امور عمراني شهري و روستائي طي نامه شماره 18639ـ911 مورخ 11/3/81 اعلام نموده که کارکنان شهرداريها مشمول نمي‎شوند و مرخصي نقاط محروم پرداخت نمي‏گردد. همانطوري که مستحضريد کارکنان رسمي و ثابت شهرداريها براساس نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت حقوق و مزايا دريافت مي‎نمايند و هرگونه افزايش در حقوق کارکنان دولت پديد آيد مشمول کارکنان شهرداريها مي‎شود.بنابمراتب تقاضاي ابطال بخشنامه شماره18639ـ911مورخ 11/3/1381را دارد. مديرکل دفتر حقوقي سازمان مديريت و برنامه‎ريزي کشور در پاسخ به شکايت مذکور طي نامه شماره 13985/1602 مورخ 24/2/1382 اعلام داشته‎اند، دولت صرفاً پرداخت فوق‎العاده جذب نقاط محروم را به مستخدمين شهرداريها حسب ماده 25 اصلاحي آيين‎نامه استخدامي شهرداري تهران به شماره 17570/ت157 مورخ 2/3/1368 تجويز نموده است و درمورد تسري مرخصي موضوع ماده 2 قانون جذب نيروي انساني به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگي مصوب سال 1367 در مصوبه دولت حکمي پيش‎بيني نشده است. لذا اعطاي مرخصي استحقاقي موضوع ماده 2 قانون يادشده به مستخدمين شهرداريها مجوزي ندارد. هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ فوق به رياست حجت‎الاسلام‎والمسلمين رازيني و با حضور رؤساي شعب بدوي و رؤسا و مستشاران شعب تجديدنظر تشکيل و پس از بحث و بررسي و انجام مشاوره با اکثريت آراء بشرح آتي مبادرت بصدور رأي مي‎نمايد:

رأي هيأت عمومي

       به حکم صريح ماده واحده لايحه قانوني شمول قانون استخدام کشوري درباره کارکنان شهرداريهاي سراسر کشور (غير از شهرداري پايتخت) از اول شهريور ماه 1358 شمسي کليه مستخدمين شهرداريها و مؤسسات تابعه و وابسته و اتحاديه شهرداريهاي كشور كه مشمول آيين‎نامه استخدامي شهرداريها مصوب 29/10/1354 بوده‎اند مشمول قانون استخدامي کشوري قرار گرفته‎اند و مطابق مادتين يک و 12 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهريور 1370 کليه مستخدمين مشمول قانون استخدام کشوري از جمله کارمندان رسمي شهرداريهاي سراسر کشور از حيث کيفيت تعيين حقوق و فوق‎العاده‎ها و مزايا مشمول قانون اخيرالذکر شناخته شده‎اند. بنا بمراتب مذکور و اينکه کارمندان رسمي شهرداريهاي فوق‎الذکر طبق مصرحات قوانين مختلف مشمول مقررات قوانين فوق‎الاشعار و مقررات عمومي استخدام کشوري و ذيحق به استفاده از حقوق و مزايا و فوق‎العاده‎هاي مقرر در قوانين مذکور ازجمله استفاده از مرخصي مذکور در ماده 2 قانون جذب نيروي انساني به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگي مصوب 1367مي‎باشند, بنابراين اطلاق مفاد بخشنامه شماره18639ـ911 مورخ11/3/1381مديرکل امور عمران شهري و روستائي سازمان مديريت و برنامه‎ريزي کشور که متضمن نفي حق استفاده از مرخصي مزبور نسبت به‎مستخدمين شهرداري مشمول قانون استخدام کشوري است مخالف عموم و اطلاق حکم مقرر در مادتين يک و 2 قانون اخيرالذکر تشخيص داده مي‌‎شود و بخشنامه فوق‎الذکر مستنداً به قسمت دوم 25 قانون ديوان عدالت اداري ابطال مي‎گردد.

رئيس هيأت عمومي ديوان عدالت اداري ـ علي رازيني